અભ્યાસ અનુસાર, વાંસ ખાસ કરીને વાંસની કૂંપળો પોષકતત્વોથી સમૃદ્ધ છે અને અનેક સ્વાસ્થ્યલાભો પ્રદાન કરી શકે છે. તેમાં પ્રોટીનનું પ્રમાણ ઉલ્લેખનીય, ચરબી ઓછી અને ફાઇબર મધ્યમ સ્તરે જોવા મળે છે. તે થિયામિન, નિયાસિન, વિટામિન એ, વિટામિન બી-6 અને વિટામિન ઈનો કુદરતી સ્ત્રોત પણ છે. સંશોધકોએ નોંધ્યું છે કે વાંસમાં મજબૂત એન્ટીઑકિસડન્ટ ગુણધર્મો છે, જે શરીરમાં હાનિકારક મુક્ત રેડિકલ્સ સામે રક્ષણ આપી શકે છે.

અભ્યાસમાં ગ્લાયકેમિક નિયંત્રણ પર વાંસની સકારાત્મક અસર પણ નોંધવામાં આવી છે. નિયમિત સેવનથી રક્તમાં શર્કરાના સ્તર પર નિયંત્રણ સુધરી શકે છે, જે ડાયાબિટીસના જોખમને ઘટાડવામાં મદદરૂપ બની શકે છે. ઉપરાંત, લિપિડ પ્રોફાઇલમાં સુધારો થતાં હૃદયરોગનું જોખમ પણ ઘટી શકે છે.

વાંસમાં રહેલા સેલ્યુલોઝ, હેમીસેલ્યુલોઝ અને લિગ્નિન જેવા આહાર ફાઇબર આંતરડાના સ્વાસ્થ્યને મજબૂત બનાવે છે. સંશોધકોના મતે, વાંસ પ્રોબાયોટિક અસર ધરાવે છે, જે આંતરડામાં લાભદાયક બેક્ટેરિયાના વિકાસને પ્રોત્સાહન આપે છે. આ ઉપરાંત, વાંસ અમુક ઝેરી રસાયણોના નિર્માણને અટકાવવામાં મદદ કરી શકે છે, ખાસ કરીને તળેલા અથવા શેકેલા ખોરાકમાં બનતા હાનિકારક સંયોજનો સામે રક્ષણ પૂરું પાડે છે.

તેમ છતાં, અભ્યાસે ગંભીર ચિંતાઓ પણ વ્યક્ત કરી છે. કેટલીક વાંસની જાતિઓમાં સાયનોજેનિક ગ્લાયકોસાઇડ્સ જોવા મળે છે, જે કાચા વાંસના સેવનથી સાયનાઇડ મુક્ત કરી શકે છે અને આરોગ્ય માટે જોખમી સાબિત થઈ શકે છે. ઉપરાંત, વાંસની કૂંપળો થાઇરોઇડ હોર્મોન્સને અસર કરી શકે છે, જેના કારણે ગોઇટર થવાનો ખતરો વધી શકે છે

આ જોખમોને ધ્યાનમાં રાખીને સંશોધકોએ ભલામણ કરી છે કે વાંસની કૂંપળો હંમેશા યોગ્ય રીતે ઉકાળીને જ ખાવી જોઈએ. પૂરતા તાપમાને પકવવાથી ઝેરી તત્વો નાશ પામે છે અને સેવન વધુ સલામત બને છે.

અભ્યાસના લેખકોએ સ્પષ્ટ કર્યું છે કે, હાલના તારણો આશાસ્પદ હોવા છતાં, વાંસને સંપૂર્ણપણે સલામત અને વ્યાપક આહાર તરીકે માન્યતા આપવા માટે ઉચ્ચ-ગુણવત્તાવાળા માનવ ક્લિનિકલ ટ્રાયલ્સની તાતી જરૂર છે.

વાંસ, જે ચીન અને ભારતમાં સૌથી વધુ જોવા મળે છે અને વિશ્વના સૌથી ઝડપથી વધતા છોડમાંનો એક છે, ભવિષ્યમાં ખાદ્ય સુરક્ષા અને આરોગ્ય બંને ક્ષેત્રે મહત્વપૂર્ણ ભૂમિકા ભજવી શકે છે—પરંતુ વૈજ્ઞાનિક સાવચેતી અનિવાર્ય રહેશે.