જોકે, કોર્ટે પત્નીના ક્રૂરતાના આરોપને સ્વીકાર્યો નહીં. આ કેસ ઝારખંડના બોકારો જિલ્લાની એક મુસ્લિમ મહિલાનો છે, જેના લગ્ન 30 સપ્ટેમ્બર, 2015 ના રોજ છત્તીસગઢના એક પુરુષ સાથે મુસ્લિમ રિવાજો અનુસાર થયા હતા.

લગ્નના માત્ર 15 દિવસ પછી જ દંપતી વચ્ચે વિવાદ થયો. ત્યારબાદ, પત્ની તેના માતાપિતાના ઘરે ગઈ અને ત્યારથી ત્યાં રહે છે. આ સમયગાળા દરમિયાન, દંપતી અલગ રહ્યું. પત્નીએ ફેમિલી કોર્ટમાં અરજી દાખલ કરીને આરોપ લગાવ્યો હતો કે તેના પતિએ મે 2016 થી તેને કોઈ ભરણપોષણ આપ્યું નથી.

મુસ્લિમ લગ્ન વિસર્જન અધિનિયમ, 1939 ની કલમ 2 હેઠળ, બે વર્ષ સુધી ભરણપોષણ ન આપવું એ છૂટાછેડા માટે માન્ય કારણ છે. ફેમિલી કોર્ટે દસ્તાવેજોના આધારે પત્નીની અરજી મંજૂર કરી અને છૂટાછેડાનો હુકમ માન્ય કર્યો. પતિએ હાઇકોર્ટમાં આ નિર્ણયને પડકાર્યો, પરંતુ ડિવિઝન બેન્ચે છૂટાછેડાના કારણોને માન્ય રાખતા અરજી ફગાવી દીધી.

કોર્ટે સ્પષ્ટ કર્યું કે મુસ્લિમ કાયદા હેઠળ, પતિની પત્નીનું ભરણપોષણ કરવાની કાનૂની જવાબદારી કાનૂની જવાબદારી છે. જો પતિ સતત બે વર્ષ સુધી આ જવાબદારી પૂર્ણ કરવામાં નિષ્ફળ જાય, તો પત્નીને છૂટાછેડા માંગવાનો અધિકાર છે, ભલે તે તેનાથી અલગ રહેતી હોય. કોર્ટે શોધી કાઢ્યું કે પતિએ લગભગ આઠ વર્ષથી કોઈ ભરણપોષણ આપ્યું નથી, જે એક ગંભીર કાનૂની ભૂલ છે.

કોર્ટે એમ પણ કહ્યું કે પૂરતા પુરાવાના અભાવે પત્નીના ક્રૂરતાના આરોપો સાબિત થઈ શક્યા નથી. અગાઉ, ટ્રાયલ કોર્ટે પતિ અને તેના સંબંધીઓને ભારતીય દંડ સંહિતાની કલમ 498એ અને અન્ય કલમો હેઠળ નિર્દોષ જાહેર કર્યા હતા. આ આધારે, કોર્ટે ક્રૂરતાના આરોપને ફગાવી દીધો અને આ મુદ્દા પર પતિને રાહત આપી, પરંતુ છૂટાછેડાના હુકમને સમર્થન આપ્યું.