ભારતમાં 15 થી 29 વર્ષની વયના અંદાજિત 8.7 કરોડ યુવાનો નીટ (શિક્ષણ, રોજગાર અથવા તાલીમમાં નહીં) શ્રેણીમાં છે, એટલે કે તેઓ ન તો અભ્યાસ કરી રહ્યા છે, ન તો રોજગારી મેળવી રહ્યા છે કે ન તો કોઈ તાલીમ મેળવી રહ્યા છે.

નીતિ આયોગ અનુસાર, 2047માં વિકસિત ભારત માટે કૌશલ્યનું પુનઃકલ્પના શીર્ષક ધરાવતા કમિશનના અહેવાલમાં, આ યુવાનોને આત્મનિર્ભર બનાવવા અને તેમને સ્થાનિક માંગને અનુરૂપ કૌશલ્યોથી સજ્જ કરવા માટે સબસિડીવાળા કૌશલ્ય કાર્યક્રમોની જરૂરિયાત પર ભાર મૂકવામાં આવ્યો છે. આ અંદાજ 2021માં હાથ ધરવામાં આવેલા રાષ્ટ્રીય નમૂના સર્વેના 78મા રાઉન્ડના ડેટા પર આધારિત છે.

અહેવાલમાં મહત્તમ અસર સુનિશ્ચિત કરવા માટે, નીતિ આયોગે ભારતના કાર્યબળ અને શીખનારાઓને પાંચ મુખ્ય શ્રેણીઓમાં વિભાજિત કર્યા છે જેમાં શાળા શિક્ષણ, ઉચ્ચ શિક્ષણ, ઔપચારિક અને અનૌપચારિક કાર્ય ક્ષેત્ર, શિક્ષણ, રોજગાર અથવા તાલીમની બહાર યુવાનો, મહિલા શીખનારાઓ, નીટ યુવાનો અને વિદ્યાર્થીઓની નાણાકીય મર્યાદાઓ શામેલ છે.

નીતિ આયોગ અનુસાર, ૧૫ થી ૨૯ વર્ષની વયના આ યુવાનો આવકના અભાવ અને અગાઉના શિક્ષણ ખર્ચના નાણાકીય બોજથી બંધાયેલા છે. ઓછી આવક ધરાવતા પરિવારોના વિદ્યાર્થીઓ પહેલાથી જ કોલેજ ફી અને ટ્યુશન ખર્ચથી દબાયેલા છે, જેના કારણે તેમના માટે પરંપરાગત ડિગ્રી ઉપરાંત પેઇડ કૌશલ્ય તાલીમ લેવાનું આર્થિક રીતે અશક્ય બની જાય છે.

પરિણામે, ઘણા સ્નાતકો તેમના પરિવારનું ગુજરાન ચલાવવા માટે સ્થિર, જોકે ઓછા પગારવાળી નોકરીઓ પસંદ કરે છે. અન્ય, યોગ્ય તકોનો અભાવ, મુખ્ય પ્રવાહની રોજગારીમાંથી બહાર નીકળી જાય છે અને નીટ શ્રેણીમાં આવે છે.

રિપોર્ટમાં ચિંતા વ્યક્ત કરવામાં આવી છે કે ભારતમાં ફક્ત 8.25 ટકા સ્નાતકો તેમની શૈક્ષણિક લાયકાતને અનુરૂપ ભૂમિકાઓમાં કાર્યરત છે. વ્યવહારુ શિક્ષણ અને ઉદ્યોગ-વિશિષ્ટ તાલીમનો અભાવ ઔપચારિક રીતે શિક્ષિત યુવાનોની રોજગારક્ષમતાને મર્યાદિત કરે છે.

નીતિ આયોગે સ્પષ્ટતા કરી છે કે નીટ યુવાનો અને મહિલાઓને સસ્તા અથવા સબસિડીવાળા તાલીમ વિકલ્પો તેમજ ખાસ નાણાકીય સહાયની જરૂર છે. કમિશન અનુસાર, શીખવાની-કમાવાની સિસ્ટમ્સ એક મુખ્ય જરૂરિયાત બની ગઈ છે.

'વિકસિત ભારત એટ ધ રેટ 2047'ના ભારતના વિઝનને પ્રાપ્ત કરવા માટે નાગરિકોને સતત શીખવાની અને કમાણીની તકો પૂરી પાડવી જરૂરી છે. રિપોર્ટમાં જણાવાયું છે કે 2014-15 થી 76.7 મિલિયનથી વધુ લોકોને તાલીમ આપવામાં આવી છે.