એક મહત્વપૂર્ણ ચુકાદામાં, સર્વોચ્ચ અદાલતે સ્પષ્ટ કર્યું છે કે આરોપી વ્યક્તિને મેજિસ્ટ્રેટ સમક્ષ રજૂ કરવા માટેની ૨૪ કલાકની સમયમર્યાદા, તે વ્યક્તિને કસ્ટડીમાં લેવામાં આવે તે ક્ષણથી શરૂ થાય છે, ન કે તેની ઔપચારિક ધરપકડના સમયથી. અદાલતે ભારપૂર્વક જણાવ્યું હતું કે વ્યક્તિને કસ્ટડીમાં લેવી અને તેની ઔપચારિક ધરપકડ કરવી. બંને બાબતો વ્યક્તિની સ્વતંત્રતાને સમાન રીતે મર્યાદિત કરે છે. તેથી, પોલીસ દ્વારા કોઈ વ્યક્તિને કસ્ટડીમાં લેવામાં આવે તે ક્ષણથી જ ૨૪ કલાકનો સમયગાળો ગણવાનું શરૂ થઈ જાય છે.

સર્વોચ્ચ અદાલતે કેટલીક હાઈકોર્ટના અભિગમની પણ ટીકા કરી છે, જેમણે એવું સૂચવ્યું હતું કે વ્યક્તિને કસ્ટડીમાં લેવા અને તેની ઔપચારિક ધરપકડ કરવા વચ્ચે કાયદાકીય તફાવત કરી શકાય છે.

આ મામલો ત્રિપુરા હાઈકોર્ટના એક આદેશમાંથી ઉદ્ભવ્યો છે. ૨૯ સપ્ટેમ્બર, ૨૦૨૫ના રોજ કસ્ટડીમાં લેવામાં આવેલા ચાર વ્યક્તિઓની ધરપકડ ૩૦ સપ્ટેમ્બરના રોજ નોંધવામાં આવી હતી. તેમણે આને પડકારતા દલીલ કરી હતી કે તેમને ૨૪ કલાકની અંદર મેજિસ્ટ્રેટ સમક્ષ રજૂ કરવામાં આવ્યા ન હતા. જોકે હાઈકોર્ટે આ દલીલ સ્વીકારી ન હતી.

સર્વોચ્ચ અદાલતે જણાવ્યું હતું કે, જે અધિકારી વ્યક્તિને કસ્ટડીમાં લે છે, તેણે માત્ર બંધારણની કલમ ૨૨(૨) હેઠળ નિર્ધારિત ૨૪ કલાકની ફરજિયાત સમયમર્યાદાનું પાલન જ નથી કરવાનું, પરંતુ ભારતીય નાગરિક સુરક્ષા સંહિતાની કલમ ૫૮ અનુસાર એ પણ સુનિશ્ચિત કરવાનું છે કે કસ્ટડીનો સમયગાળો કેસના વિશિષ્ટ સંજોગોને ધ્યાનમાં લેતા વાજબી સમય કરતાં વધુ ન હોય.

અદાલતે વધુમાં ઠેરવ્યું કે જ્યારે કોઈ વ્યક્તિને મેજિસ્ટ્રેટ સમક્ષ રજૂ કરવામાં આવે, ત્યારે તે વ્યક્તિને કસ્ટડીમાં લેવામાં આવી હતી તે વાસ્તવિક તારીખ અને સમયની નોંધ કરવી એ મેજિસ્ટ્રેટની ફરજ છે. મેજિસ્ટ્રેટએ પણ ચકાસણી કરવી જોઈએ કે શું શરૂઆતના કસ્ટડીના સમયથી ગણતરી કરતા ૨૪ કલાકની સમયમર્યાદાનું પાલન કરવામાં આવ્યું છે કે કેમ. જો ૨૪ કલાકની મર્યાદાનું ઉલ્લંઘન થયું હોય, તો તે વ્યક્તિને તાત્કાલિક કસ્ટડીમાંથી મુક્ત કરી દેવી જોઈએ.