સુરત : હીરાના ઉદ્યોગમાં મંદી અને વૈશ્વિક  અસ્થિરતાના કારણે રોજગાર ગુમાવનાર કામદારો અને નાના વેપારીઓ માટે હાલની  પરિસ્થિતિ  વધુ કઠિન બની રહી છે. સુરતના દીપક ઘેટિયા તેનો જીવંત ઉદાહરણ છે. લગભગ ૨૨ વર્ષ સુધી હીરા પોલિશિંગમાં કામ કર્યા બાદ, કામના કલાકો ઘટતા અને આવકમાં ઘટાડો તા, જુલાઈ ૨૦૨૪માં તેમણે ઘરમાં બનાવેલા ઘૂઘરા વેચવાનું શરૂ કર્યું. શરૂઆતમાં તેઓ પોતાના બે-વ્હીલર પરી વેચાણ કરતા હતા અને ટૂંકા સમયમાં જ સારી માંગ મળી. આ સફળતાી પ્રોત્સાહિત ઈ તેમણે એક દુકાન ભાડે લીધી, જેી ઉત્પાદન વધારી શકાય.
પરંતુ ઈરાન યુદ્ધના કારણે ઊભી યેલી ગેસ સિલિન્ડરની અછત તેમના માટે બીજી મોટી સમસ્યા બની. વ્યાવસાયિક ગેસ સિલિન્ડર મેળવવામાં મુશ્કેલી પડતાં તેમને ફરી ઘરેી જ ઉત્પાદન કરવું પડ્યું, જેના કારણે ઉત્પાદન અને આવક બંનેમાં ઘટાડો યો. પહેલા તેઓ રોજના લગભગ રૂ. ૭,૦૦૦ કમાતા હતા, પરંતુ હવે માત્ર રૂ. ૨,૫૦૦ સુધી મર્યાદિત રહી ગયા છે.  હીરા ઉદ્યોગમાં મંદી પહેલા તેઓ માસિક રૂ. ૬૦,૦૦૦ કમાતા હતા, જે પછી ઘટીને રૂ. ૧૫,૦૦૦ ઈ ગયું હતું. આ સમસ્યા માત્ર એક વ્યક્તિ સુધી સીમિત ની. હીરા કટીંગ અને પોલિશિંગ યુનિટના માલિકોએ પણ વૈકલ્પિક રીતે ટેક્સટાઇલ ઉદ્યોગમાં રોકાણ કર્યું, પરંતુ ત્યાં પણ કાચા માલના વધતા ભાવ અને મજૂરોની અછતને કારણે મુશ્કેલીઓ ઊભી ઈ છે. સવજી ભરોડિયા જેવા વેપારીઓ કહે છે કે ઊંચા ખર્ચ અને ઓછી માંગને કારણે ઉત્પાદન પર અસર પડી રહી છે.
હીરેન દાભી, જેમણે ત્રણ વર્ષ પહેલા ૬૦૦ મશીનો સો ટેક્સટાઇલ યુનિટ શરૂ કર્યો હતો, તેઓ પણ હાલની પરિસ્િિતને કારણે નુકસાનનો સામનો કરી રહ્યા છે. તેઓ કહે છે કે જે લોકો પાસે પૂરતી મૂડી અને આયોજન છે તેઓ જ ટકી શકે છે.
કિશોર સુહાગિયા જેવા કેટલાક લોકોએ તો પોતાના વ્યવસાય મોડલમાં ફેરફાર કરવાની ફરજ પડી. ૩૦ વર્ષના હીરા પોલિશિંગ અનુભવ પછી તેમણે આઈસ્ક્રીમ કેન્ડી સ્ટોલ શરૂ કર્યો હતો, પરંતુ ગેસની અછતને કારણે હવે તેઓ એવા ઉત્પાદનો પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરી રહ્યા છે જેમાં ગેસની જરૂર ની.